Jeńcy mieli prawo do wyznaczenia ze swojej grupy narodowościowej męża zaufania, który był upoważniony do reprezentowania ich przed władzami obozowymi. Do głównych zadań męża zaufania należało m.in. nadzorowanie dystrybucji korespondencji i paczek przesyłanych do jeńców. Funkcję tę pełnił najczęściej jeniec najstarszy stopniem lub, jak w przypadku Brytyjczyków, wybrany spośród grupy w głosowaniu.
Do roku 1941, kiedy to w obozie głównym przebywali Polacy, funkcję męża zaufania pełnił prawdopodobnie Eryk Matuszek. Był on oficerem i po opuszczeniu Stalagu XX B przez jeńców polskich sam został przeniesiony do Oflagu II C.
W jednym z raportów Czerwonego Krzyża znaleźć można informację, że w październiku 1942 roku funkcję mężów zaufania w Stalagu XX B pełnili:
• Marcel Boutry, numer obozowy 21 409, reprezentujący grupę Francuzów,
• Robert Duchesne, numer obozowy 51 230, reprezentujący grupę Belgów,
• James Fulton, numer obozowy 14 830, reprezentujący grupę Brytyjczyków.
Mężowie zaufania komunikowali się ze strażnikami po niemiecku, musieli więc albo mówić w tym języku albo korzystać z tłumacza, tak jak w przypadku lidera Brytyjczyków.
Raporty Czerwonego Krzyża wskazują również na obecność mężów zaufania poza obozem głównym.
Poszczególne komanda robocze wybierały także swojego reprezentanta, który stawał się łącznikiem między nimi a administracją obozu.
materials posted on the website under license CC BY-SA 3.0